Znacznie później, bo na początku dwudziestego wieku, w czasie rewolucji przemysłowej, popularne zaczęło być podwójne znaczenie tego terminu: jako połączenie koncepcji i kształtu. Z tego powodu czasem mylnie określa się tym mianem sposób, w jaki przedmioty mogą być piękne. Z biegiem czasu termin zaczął być używany bardziej jako przymiotnik: „designerski” dla oznaczenia stylu o prostej, czystej formie, czasem rewolucyjnego czy awangardowego. Designerskie jest aktualnie śmiałe użycie plastiku, betonu czy metalu odkryte na nowo elementach wystroju wnętrz.