Sardynia, położona na zachód od Sycylii, jest wyspą górzystą i skalistą - pełno tam zatoczek i lagun na linii wybrzeża oraz w głębi wyspy, co sprawia, że jest górzystym obiektem westchnień każdego wspinacza. Skały Sardynii datowane są na erę paleozoiczną (500 milionów lat) i osiągają wysokość od 300 do 1000 metrów. Najwyższy szczyt to Punta La Marmora (nazywany w języku sardyńskim Perdias Carpias) – 1,834 m.

Średnia temperatura roczna waha się pomiędzy 11 a 17 stopni, w roku jest tam ok. 300 słonecznych dni. Stwarza to idealne warunki do odwiedzania sardyńskich plaż, których jest tam bez liku. W Internecie można znaleźć wiele rankingów, wśród których wybijają się Is Aruttas, Spiaggia della Pelosa czy Spiaggia di Piscinas, ale przy tylu słonecznych dniach w roku nie warto ograniczać się do pierwszej dziesiątki tylko sprawdzić je wszystkie!

Costa Smeralda, czyli Szmaragdowe Wybrzeże, to jedno z najdroższych miejsc w Europie – ten fragment nabrzeża skradł serce arabskiego księcia Karim Aga Khana, który stworzył konsorcjum i przeobraził je w pełen luksusu obszar z zachwycającą architekturą. Kierował się zasadą, aby tamtejsza architektura nie przysłoniła naturalnego piękna nabrzeża, w związku z tym dominuje tu niska zabudowa nawiązująca kształtami do okolicznej natury. Costa Smeralda to także znany ośrodek sportów wodnych i żeglarstwa.

Stolicą Sardynii jest Cagliari, miasto położone nad zatoką na południowym wybrzeżu wyspy. Długa historia miasta, które zostało założone jako kolonia fenicka, potem kartagińska, odzwierciedla się w pamiątkach, które możemy tam oglądać – rzymski amfiteatr z II wieku, architektura sakralna z okresu od XI do XVII wieku, piętnastowieczne fortyfikacje czy uniwersytet z XVII wieku.

Kuchnia włoska należy do silnie zregionalizowanych. Nie inaczej jest w tym przypadku – kuchnia Sardynii zachowała swoją odrębność, chociaż ulegała wpływom innych części Włoch czy obcym (głównie hiszpańskim). Za typowe dla tego obszaru uważa się przede wszystkim owoce morza – tutejsze wody obfitują w kalmary, langusty, kraby, małże i, oczywiście, sardynki. W centralnej części wyspy królują kiełbasy oraz  prosię pieczone z gałązkami jałowca i rozmarynu w wykopanej w ziemi jamie, ostry ser Pecorino Sardo oraz oczywiście wina; wśród tych jest wiele szczepów, które nie występują w innych regionach, jak np. Cannonau, Torbato, Nuragus i wiele innych.
Jeśli chcesz poznać smaki Sardynii >>>> www.itaka.pl