DOROTA RABCZEWSKA - Nie oczekujcie ode mnie rozsądku

To rozstanie czy zwykła kłótnia kochanków? Nikt nie mógł uwierzyć, kiedy Nergal ogłosił, że jego związek z Dodą się skończył. „Jak to? Przecież to ona pomogła mu przejść przez najgorsze chwile”, pisali fani piosenkarki. W mediach rozpętała się burza. A Doda milczała. Nie chciała o tym mówić, a bardzo bolało. Teraz przyszedł czas na jej wersję zdarzeń. Właśnie nagrała płytę „7 pokus głównych” i znowu zamierza zdobyć świat. Najpierw jednak chce rozliczyć się z przeszłością. „Kiedy boli mnie serce, a moja dusza cierpi, to ciało zamiera na kilka tygodni”, mówi. Takiej Dody jeszcze nie znacie!

GALA: Coś Ci przeczytam: „Jasny punkt na mapie polskiego show-biznesu”, „Kobieta, która uruchomiła falę dobroci”, „Jedyna naprawdę wolna osoba w Polsce”. Jak myślisz, o kim to jest?

DODA: To o mnie? Żartujesz!

GALA: O Tobie. I wiesz, kto to mówi? To mówią profesorowie i psychologowie z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zobacz, jak się zmienił sposób mówienia o Tobie...

DODA: W trakcie akcji zbierania szpiku rzeczywiście media zaczęły o mnie zupełnie inaczej pisać. Ale ja nie czuję w sobie żadnych zmian. Zawsze taka byłam. Nie chciałam pokazywać tej mojej „delikatniejszej” twarzy, bo nie szło to w parze z moim image'em scenicznym. Jak możesz sprzedawać zajebisty narkotyk, który daje kopa – jakim jest moja charyzma – a jednocześnie mówić, że jest się poprawnym i wyciszonym? Nie można dawać ludziom sprzecznych informacji.

GALA: A moim zdaniem Ty cała jesteś złożona ze sprzeczności. Masz wiele twarzy.

DODA: Tak, składam się ze sprzeczności i niekiedy sprzedawałam to w różnych wywiadach i próbowałam wytłumaczyć, że mam mnóstwo twarzy – że są i nagie cycki, i rock'n'roll, i „ave satan”, i kolor różowy. Ale generalnie ludzie lubią mieć konkretny, jasny przekaz. Skrystalizowaną postać, jednogłową.

GALA: Dlaczego ludzie się w końcu do Ciebie przekonali? Myślisz, że to jest kwestia choroby Adama i uratowania konkretnych ludzi dzięki Twojej akcji ?

DODA: Wszystko, co robię, robię bardzo autentycznie. To był naturalny odruch, prawdopodobnie ten sam, który wystąpiłby u mnie w przypadku choroby mojego brata czy przyjaciółki. Prywatna tragedia, którą się podzieliłam, wstrząsnęła innymi i to spowodowało falę dobroci. Ja byłam tylko iskrą. Ludzie przekonali się do mnie, ale też do ludzi, którzy zupełnie bezinteresownie na moją prośbę pokazali wielkie serce. Dziękuję im za to.

GALA: To nie był moment przełomowy w Twoim życiu?

DODA: Nie, nie patrzę na to w ten sposób. Trzeba było tę chorobę pokonać, trzeba było pomóc człowiekowi. Zrobiłam to najlepiej, jak potrafiłam. Szczerze? Nie dbam o swój image i gadki profesorów. Wolałabym tego wszystkiego nie przeżywać i nie patrzeć na chorobę bliskiej osoby.

GALA: No tak, jak zwykle... Doda – mieszanka wybuchowa...

DODA: Jestem osobą niezrównoważoną! Jestem nieobliczalna, zmienna, mam kosmiczną duszę! Kiedyś pani psycholog pokazała mi 20 kartek z mazajami i kazała powiedzieć, co tam widzę. Już po pierwszych minutach stwierdziła, że jestem osobą wybitną, niezwykle oryginalną, nie trzymam się konwenansów, nie filtruję swoich słów przez aprobatę społeczną. Abstrakcyjne myślenie, pełne bardzo odważnych rozwiązań pozwala mi non stop zaskakiwać swoich fanów i samą siebie. Mam dziwne, dzikie, patologiczne myśli. Ale przecież każdy prawdziwy artysta powinien je mieć.

GALA: Nie jest Ci z tym ciężko?

DODA: Nie. Nie boję się mrocznych scenariuszy, które rodzą mi się w głowie. Mogę z nimi żyć, choć moje życie to taka sinusoida, rollercoaster, wariactwo! Trzeba znaleźć patent na siebie i wtedy to wszystko, co kłębi mi się w głowie, nie jest uciążliwe. Ja taki patent znalazłam. I jestem bardzo szczęśliwa ze sobą. Wytwarzam potężną dawkę energii, którą nakręcają się moi znajomi. Nazywają mnie „dodopalaczem”. Szczególnie gdy tworzę, czerpię z siebie pełnymi garściami.

GALA: I jaki jest ten patent na Dodę?

DODA: Prosty. Bardzo szczerze wierzę, że jestem jedną z mitycznych postaci. Wychodzę na dwór i rozmawiam z żywiołami. Jestem pewna, że mam wpływ na pogodę, na nastroje ludzi. Wielokrotnie jako dziecko stawałam na balkonie swojego domu w Ciechanowie i rozmawiałam ze wszystkimi mocami, jakie są we wszechświecie. Do tej pory, jak coś się ze mną dzieje, to wychodzę na balkon, wyciągam ręce w niebo i czuję, jak wsysam całą energię wszechświata. Moi dzisiejsi sąsiedzi, obserwując to, uważają mnie oczywiście za wariatkę (śmiech). Pewnie tak jak co drugi czytelnik tego tekstu. Ale nie dbam o to. Każdy ma swojego bzika.

GALA: Jasne. A kiedy pierwszy raz poczułaś, że masz dar rozmawiania z żywiołami?

DODA: Zawsze wiedziałam, że jestem nie z tej ziemi (śmiech). Jako dziecko chciałam wchodzić w telewizor, bo nie czułam różnicy między tym co realne, a tym co fikcyjne. W moim dziecięcym pokoju za szafą było tajemne przejście. Siedziałam w niej często po kilka godzin, aby otworzyć ją z drugiej strony, odprawiałam jakieś dziwne czary i modły.

Tagi: Doda, Dorota Rabczewska